Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kawi; aan den voet der hellingen, waarop ik loop, ligt het hoogland, waarover de jonge Brantas stroomt. 1^**1*

Een steile berggraat moge een aanslag op iemands longen zijn, hij brengt hem echter spoedig boven.

Zoo was ik weldra op den hoogen kraterrand, waarvan enkel de zuidelijke halfcirkel nog over is en kon mij verlustigen in een wandeling in de luchtige hoogte van tien duizend voel

En dat over gewijden grond!

Want duizend jaren her leefden hier kluizenaars, aanhangers van den Siwah-kultus.

Nog vindt men grootere en kleinere, vierkante grondvlakken omgeven door muren, enkele voeten hoog, van los opgestapelde steenblokken, als "zwijgende getuigen van een lang vervlogen leven op dezen hemel-nabijen bergtop. Ook elders, op de hellingen en neventoppen van het Ardjoenogebergte, komen tal van overblijfselen van tempels voor.

De kraterrand verheft zich in het midden tot een stompe top en daarop zijn ook eenige van die ommuurde vakken met een deuropening, niet grooter dan enkele meters in het vierkant, als waren het eertijds cellen geweest.

Verder voortschrijdende daalt de rand eerst een twintig meter, om vervolgens weer als kale rotsbodem op te loopen. Ruwe rotstrappen, onmiskenbaar door menschenhand gebouwd, voeren op naar den hoogsten top, waar in wilde wanorde trachiet-blokken opgestapeld liggen.

Tusschen de hoogste blokken zie ik een triangulatiepilaar (omgeven door een wanstaltig bamboe-raam) en weldra zit ik op het uiterste der blokken en kijk in de grijnzende diepte van den afgrond, hier nog feller van val, dan daar waar ik te voren had gestaan.

Bijna zeventig jaar geleden, op den 15den November van het jaar 1844 zat hier Franz Junghuhn en maakte zich beangst, dat een aardbeving de losse rotsblokken in wankeling zou kunnen brengen en hij met hun in den vreeselijken afgrond zou storten.

Zijn Javaansche dragers hadden tusschen de steenen een hutje voor hem gebouwd en het met touwen aan de blokken vastgebonden. Verre van rustig sliep hij in die hut, zooals hij schrijft, door de ingebeelde aardbevingsvrees uit den slaap gehouden.

Sluiten