Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stevenden wij maar dadelijk naar het midden van den waterplas, waar wij hoopten groote diepten te zullen aanlooden. Tot 204 meter liep de lijn uit!

Dat was overeenkomstig onze verwaéhting; want Ottolander en Bresser hadden indertijd eens een lood twee honderd meter uitgevierd, maar waren onzeker gebleven of het al niet te voren den bodem had bereikt.

Toen eindelijk na een lange opwinding ons instrument weer uit het water opdook en wij het zilverplaatje bekeken, merkten wij tot onze vreugde een stijging van de tempëratuur-lijn voor de diepste lagen, maar een veel kleinere, dan wij verwacht en ook gehoopt hadden te zullen registreeren.

Zoo waren de eerste uitkomsten matig belangrijk; maar de volgende dag zou heel andere ervaringen brengen!

Wij lieten ons dien tweeden morgen langs den noordelijken oeverwal roeien op nauwelijks meer dan een roeispaan afstand van de loodrecht uit het water opstijgende wanden. En wat voor wanden!

Geen muren, die bergen schragen, zooals de wanden van Alpenmeren, maar wondvlakten van een opengereten berglichaam; geen eerwaardige» door regen en wind verweerde bergzijden, maar het door zuren en zwavel uitgevreten en half vergane inwendige van een vulkaan, die opgebouwd is uit lagen van uitgeworpen steenen, lava en asch. En iedere laag is weer anders aangetast; de één is blauw en zwart geworden, een andere geel en een derde rood als geronnen bloed.

Dicht boven den waterspiegel heeft zich een glinsterend witte zoom van aluinkristallen afgezet en de wind heeft helgele velden van drijvenden zwavel in de bochten opgestuwd.

Zoo stegen de meerwanden uit het groenblauwe meer naar den blauwen hemel op, als een kleurtafreel zonder weerga, ons dreigend met afsplijtende rotsblokken en wankele spitsen, die hoog boven ons wachtten op het noodlottige oogenblik om met donderend geweld in het water te storten.

Natuurlijk stoorden we ons niet aan die dreiging en voeren toch vlak onder de wanden langs en vonden het als van zelf sprekend, toen aan de overzijde, daar waar wij den vorigen dag hadden vertoefd, een stuk van den wand losliet en naar beneden stortte. Een zekere mate van goed vertrouwen

Sluiten