Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opgeteekend en eenige belangwekkende hoofdstukken in het tweedeelige expeditie-boekwerk zijn daarvan de vrucht.

De illusie, dat hij de eerste zou zijn, die den Rindjani zou bestijgen, was al in rook vervlogen, want juist in het vorige jaar, terwijl hij zijn expeditie te Frankfurt am Main voorbereidde, was het aan een Indisch sportsman, het lid der rechterlijke macht, Mr. van Schaik, gelukt om den hoogsten top te bereiken en daarmee de nationale eer, die zich in den laatsten tijd ook op dit bergbeklimmersgebied beweegt (men denke aan den wedloop naar de Nieuw-Guinea'sche sneeuwtoppen) te redden.

De eerste, die het plan opvatte om den Rindjani te beklimmen, was van Schaik niet, want reeds in 1846 had Zollinger het beproefd. Deze kwam echter niet verder dan op den zuidelijken wal, maar was toch de eerste Europeaan, die het meer en den centralen vulkaan zag.

Het moest nog tot 1903 duren voor dat opnieuw een poging werd gedaan door den controleur van Oost-Lombok, van Affelen van Saemsfoort, die evenwel er niet in slaagde den top te bereiken.

Eenige jaren later vóór dat hij had kunnen hooren, dat een ander zou volbrengen, wat hem niet gelukt was, eischte reeds de onverbiddelijke dood hem op.

Mr. van Schaik, misschien aj te bescheiden van aard, maakte geen geWag van zijn succesvolle bestijging en het was een andere berg-enthousiast, Mr. WorMSER, die zijn nauwkeurige aanteekeningen van juiste waarnemingen en vlijtig vergaarde inlichtingen omtrent bergen en beken in het tijdschrift van het Kon. Aardrijkskundig Genootschap publiceerde.

De moeilijkheden, die van Schaik in de hoogste regionen van den vulkaan had ondervonden, waren volgens deze beschrijving niet gering geweest en daarbij was te bedenken, dat de mededeeling afkomstig was van een man wars van allen ophef.

.... met gladde lagen, waarop de voet uitgleed en slechts door uiterste voorzichtigheid en rustige lichaamshouding een verder afglijden kan worden voorkomen".

„De beklimming was een voortdurende inspanning van lichaam en geest. Meermalen dreigde een afstorting; dan was het zaak kalm te blijven en fluks een besluit te nemen, hoe de voet te zetten, waar de bergstok te plaatsen en het evenwicht niet te verliezen".

Sluiten