Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te voorschijn kwam en weldra mijn vriend de koetsier, met een vijftal Inlanders uit het duister der rivier-spelonk opdook.

Opnieuw moest ik over mijn balk, thans vergezeld van de, mijn bagage dragende Inlanders, en — eigenaardig — instede van nu vertrouwd te zijn geworden met den equilibristischen overtocht over de niet te peilen, maar des te geduchter te hooren rivier, kostte het mij thans meer moeite om daarbij rustig te blijven.

De koetsier kreeg daarna zijn loon en verdween met zijn lantaarn die ons zoo braaf in den nood had bijgelicht

Met mijn nieuwe dragers ging het nu verder, maar het was een open vraag voor mij of ik een ander voertuig zou vinden, dan wel heelemaal door zou moeten marcheeren; welgemoed echter stapte ik verder langs den nog even zichtbaren weg en hield daarbij één der koelies, die een wit baadje droeg, in het oog, want de anderen verdwenen volkomen in de duisternis.

Na omstreeks een half uur vertoonden zich in de verte éen paar lichtjes, en, waarachtig, daar kwamen twee karretjes aan. In het eene zat een kapala kampong, die mij dadelijk een druk verhaal deed, waaruit ik opmaakte, dat de karretjes lang bij de ingestorte brug hadden gewacht, maar bij het vallen van den nacht terug waren gekeerd, onderstellende, dat die blanda wel niet meer zou komen. De controleur had hen echter onmiddellijk terug gezonden en nu konden wij elkaar met vreugde begroeten

De verdere rit was echter geenszins eenvoudig, want nog moesten twee brugwrakkeh, zij het ook kleinere, overwonnen worden. De paarden werden uitgespannen en ter zijde door het smalle'water geleid en de vehikels bij het phantastisch flikkerend licht van een flambouw en druk woordengewissel van Inlanders met moeite over een paar losse planken gereden.

Maar toen was dan ook de laatste hinderpaal overwonnen en om tien uur reed ik het erf der controleurswoning op en weldra omving mij het comfort van een gezellig ingericht Indisch huis en zat ik aan een gastvrijen disch.

Nog was ik echter achttien paal van mijn einddoel, Soengei Landai verwijderd en den volgenden morgen steeg ik dus weer in een landelijk voertuig,

Sluiten