Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wij vluchten in onze tent voor den regen, die, door windvlagen gedragen, aan komt ruischen en nauw zijn wij onder het beschermende dak, of de wolkbreuk breekt los. Het doek van de tent wappert onrustbarend heen en weer en ik steun den wand met mijn stok. Ware rivieren stroomen van hoogere punten mijn linnen huis binnen en vergeefs beproef ik een drainage systeem aan te leggen. De watervloeden vinden echter gelukkig zelf een uitweg en de onrustbarende stijging van het waterpeil komt tot staan. Een natte, eenigszins belachelijke comedie!

Een waterige avond volgt en met een weinig hoopvol oor verneem ik het trieste kletteren der druppels op het doek. Inderdaad het weer was de laatste dagen te mooi geweest en nu, voor het bereiken van den top, helder weer juist zoo vurig verlangd werd, was het omgeslagen en was ik in angst en vreeze of de tropische nacht, die zoo vaak de toppen van wolken zuivert, wel zijn plicht zou doen.

In den nacht koelen toch de flanken van den berg door uitstraling naar de koude hemelruimte af en zakt de lucht naar beneden. Juist door die daling, waarbij de lucht uit de vrije atmosfeer naar beneden wordt gezogen, wordt ze droog en warm, zoodat alle tot wolken verdichte waterdamp weer vervliegt en de bergtop in den morgen vrij zich kan koesteren in de eerste stralen van de opgaande zon.

Maar als de wind te sterk is, kan die afdaling niet rustig plaats grijpen en wordt integendeel de lucht tegen den bergtop opgedreven en worden nieuwe wolken gevormd.

Wie zou het daar boven op den Piek winnen?

NAAR DEN TOP. In den nanacht rees ik op uit drukkende droomen vol vreemd en benauwend gebeuren; wilde loten van de plant „onzekerheid ', die in mijn geest voortwoekerde en gevoed werd door het eentonig gedruppel op het tentdoek, dat tot mijn onbewust gehoor doordrong. En, helaas, een blik uit mijn tent in den grauwen nacht liet mij vochtige nevels ontwaren, die treurig om wazige ruggen hingen en een bergtop, wegdoemend in jagende nevels.

Weg! illusie van een opstijgen door de klaarte van de dagvroegte;

Sluiten