Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oerbosschen, die de waterscheiding tusschen het Liki-dal en de vallei van Korintji bedekken en toen de nevels verder wegtrokken, kon ik die uitgestrekte wildernis overzien.

De Heer S. had mij verteld, hoe hij daar, jaren geleden, door heen was getrokken en met tachtig Korintjiërs was teruggekeerd; hoe zij verdwaald waren en eindelijk geen eten genoeg hadden. Op dien tocht hadden zij op een hongerigen avond hun kampplaats aan den oever van een meertje opgeslagen en dat moet het meer geweest zijn waarop ik neerkeek.

Veth en van Hasselt spreken over twee meeren, maar een tweede was aan de Westzijde niet te ontwaren.

Ik zag daarna ook beneden mij den nieuwen pilaar van de triangulatie, dien men gebouwd heeft op den vlakken rug, waarmede de oude Somma rand van den Goenoeng Elok bij den kegelmantel van den Piek aansluit.

De toppilaar toch, die Wolff zoo kranig op den punt van den vulkaan had geplaatst, kon niet gebruikt worden. In 1906 zond men den sergeant Prokopovich naar boven en die schijnt niet den juisten weg te hebben gevolgd, want hij berichtte, dat hij en de gids, tengevolge van afstortingen, alleen kruipend den top konden bereiken en de koelies niet mee konden komen! De pilaar verkeerde nog in goeden staat, maar stond geen halven meter meer van den afgrond.

Toen eindelijk in Juni 1909 heel Korintji door een zware aardbeving geteisterd werd, heeft de vulkaan dat menschenbouwsel van zich afgeschud en is de zuil in de ontzettende diepte neergestort.

Voor mij was die diepte nog een nevelafgrond; van den top echter weken de witte wolkenmassa's hoe langer hoe meer, terwijl de sterke wind, die hen in het leven riep, afnam. Gelukkig, want de warmte der bewondering van de uitzichten was de eenige, die mij in mijn dunne kleeren voor verkleuming moest bewaren, wat, bij een sterken wind en een temperatuur van niet veel meer dan een graad of drie boven nul, een zware taak was Maar juist, omdat het panorama bij gedeelten zichtbaar werd en ieder nieuw perspectief weer een verwarmenden stroom van opgetogenheid door mijn telkens weer verkleumend lichaam joeg, gelukte dat uitstekend.

Een nevelpoort opende zich en de oceaan vertoonde zich in al zijn

Sluiten