Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was de mateloos uitgestrekte vlakte van den oceaan. Lange, grillig gewonden paden, dof van kleur, zag ik over de roerlooze, glanzende watervelden loopen, als wegen door de woestijn, steeds verder en verder, tot zij zich verloren in de wazige verten van den Zuiderkim.

Wijd en ver, over heel een wereld, liet Sëmeroe mij zien!

Hoog, ja tot de hoogste aller bergen van het oude Java, had hij zich opgebouwd en fier verhief hij zich, als het beeld van de ontwikkeling in haar hoogtepunt.

Want streeft niet alles in de eeuwigdurende levensgisting dezer wereld naar een hoogtepunt? De oerstof bouwt zich op tot de meest ingewikkelde moleculen; de kosmische nevels verdichten zich tot zonnestelsels; de gloeiende planeten tot leven dragende lichamen. Uit de laagste vormen ontwikkelt zich het leven langs een langen weg tot den mensch en later, mogelijkerwijze, nog hooger. Beschavingen komen op en bereiken een hoogtepunt, waarin het weten de hoofden verlicht, de kunst het gemoed verwarmt en het goddelijk mededoogen de harten verteedert. En ook dat weten, getrouwelijk overgebracht van geslacht tot geslacht, een hoogtepunt zal het bereiken; een punt, van waar men zal blikken tot in zeer diepe schuilhoeken der natuur en tot zeer verre horizonten van den Kosmos. Komen zal ook de kunst tot de hoogte, waar zij zich kan ontsteken aan het goddelijke vuur zelf en geen knellende vormen haar zullen belemmeren.

Alle leven zal zijn hoogtepunt bereiken en ... . daarna onafwendbaar teruggaan, afdalen en verzinken in de eeuwige deining der wereld, als de golftop, die in den oceaan zich verheven heeft boven de omringende watervlakte en weer neerzijgt, vlakte in vlakte wordend en verdwijnend in vergetelheid.

Een blik over het kale blokkenveld van den top liet mij den rand van den krater zien, vroeger horizontaal, nu schuin afloopend, nadat bij de laatste uitbarsting de razende berg in een vlaag van wilde woede, heel zijn vurig binnenste de lucht had ingeslingerd.

Geen schrikverwekkende rookmassa sprong meer achter dien rand te voorschijn; geen gebulder verbrak meer de stilte van de eenzame berg-

Sluiten