Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar zelve; maar hij doet dat als beroepsmensch, als iemand, die zonder leerlingen of toehoorders niet denkbaar is. Het gebied, dat hij bearbeidt, is de individueele, zoowel als de maatschappelijke cultuur en hij heeft daarbij de bedoeling om de menschen de levenskunst, de levensbeheersching te leeren. Daarbij behoort, naar Grieksche opvatting, vaardigheid in denken, spreken en handelen, waartoe onderwijs wordt gegeven in dialectica, grammatica, rhetorica, ethica en politica. Voor het geven van dit onderwijs laat de sophist zich betalen, zooals men den geneesheer en den te voren bestelden feestdichter een te voren overeengekomen honorarium placht uit te reiken.

De nieuwe beschaving trachtten de sophisten te verspreiden door de onderwijzing der jeugd en door het houden van populair-wetenscbappelijke voordrachten. Zij waren derhalve de voornaamste paedagogen van hun tijd.

Ten opzichte van de onderwijzing der jeugd maakten zij zich zeer verdienstelijk; alleen moet opgemerkt worden, dat formeele oefening in de dialectiek en in de rhetorica, als voorbereiding van een politieke carrière, daarbij al te zeer op den voorgrond werd gesteld. Men mag echter niet vergeten, dat zij hun leerlingen ook ethischpolitieke beginselen trachtten in te prenten, die evenwel vaak zeer uiteenliepen, afhankelijk als zij waren van de subjectieve opvatting van den onderwijzenden meester. Voor het bijwonen van een volledigen cursus werd vaak meer dan 4000 gld. betaald; met de financiëele draagkracht der deelnemers werd meestal rekening gehouden.

Voor de bijwoning der populaire voordrachten werd een entreeprijs geheven van V2 tot 4 drachmen, d.i. ongeveer een kwartje tot ƒ2.— Zij werden gehouden hetzij in pubUeke localiteiten zooals b.v.b. in de gymnasia, of in particuliere woningen. Zij bestonden soms in het houden van zorgvuldig voorbereide redevoeringen over de meest uiteenloopende onderwerpen, soms in een improvisatie over een door een der toehoorders opgegeven thema en dan moest de schitterende rhetorica dienen om de al te dilettantische behandeling van het onderwerp te verbergen. Zooals men eertijds naar

Sluiten