Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

persoon of partij. Elke overwinning van Sparta maakte de aristocratische partij in Athene sterker; elke zegepraal van Athene was een schrede verder op den weg naar de absolute demagogie, die eiken band met het historisch verleden had verscheurd. In de tragische wisseling van de krijgskansen neemt de corruptie bij beide partijen dermate toe, dat noch het in militairen zin overwinnende Sparta, noch het op geestesgebied nog altijd de leiding hebbende Athene den totalen ondergang van het Grieksche volk vermag te verhinderen. Ook de andere staten, zooals Thebe en Korinthe, worden in dien ondergang meegesleept en ten slotte wordt hetzelfde Griekenland, dat eens de Perzische macht een „tot hiertoe en niet verder" had toegeroepen, een willooze buit van den Macedonischen veroveraar. Geen honderd jaren verliepen na den dood van Perikles, of het was met de politieke zelfstandigheid van Griekenland voor altijd gedaan!

Bij het begin van den Peloponnesischen oorlog was Sokrates 38 jaar oud, dus op de middaghoogte des levens en baadde zijn vaderstad zich nog in den gouden luister der Perikleïsche heerlijkheid. Athene heeft dan nog onbetwist de opperste leiding in Griekenland, telt onder de wereldhandelssteden mede en is in volstrekten zin metropolis op het gebied van den geest. Alle stralen der Grieksche beschaving komen hier als in één brandpunt samen. De Akropolis, gesierd met de meesterstukken der beeldende kunst, is een centraalheiligdom der toenmalige menschheid. Op het tooneel van het Dyonisos-theater verschijnen de dramatische gestalten uit de werken van Sophokles, Euripides en Aristophanes en in de zuilengangen der publieke gebouwen weerklinken de stèmmen van redenaars en wijsgeeren. In die dagen voltrekt zich- bij het Atheensche volk een proces van sociale hervorming, dat van beslissenden invloed is geworden op den loop der beschavingsgeschiedenis. Tot nog toe was beoefening der wetenschap het privilegie geweest van eenzame denkers, of hoogstens van den besloten kring van discipelen en ingewijden, die den meester aanhingen en volgden. Thans, in Athene, verlaat de wetenschap hare afzondering en begeeft zich op de markten en straten, laat' hare stem hooren te midden van

Sluiten