Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waar, zooals Hamlet zegt, geen sterveling wederkeert. Wat is in dit heengaan het bijzonder ontroerende?

Ik zou meenen wel dit, dat hier alles vermeden is, wat op pathos f gelijkt. Hler is noch de tragische stemming van den gewilden Jt martelaar, noch de juichtoon van den overwinnaar des doods Alles ? wat naar hartstochtelijke overdrijving zweemt, is hier afwezig- geen 1 hunkerend verlangen naar het einde, geen krampachtig worstelen met het leven, geen verachting des doods, maar ook geen vrees voor zijn naderende verschrikking. Hier is niets dan kalmte bezonnenheid en zelfbeheersching. Hier is een man, die sterft, zooals > h,j heeft geleefd; die met dezelfde blijmoedigheid uit de handen der Godheid het sterven aanvaardt, zooals hij van oogenblik tot oogenblik het leven als een goddelijke gave heeft aanvaard en gebruikt

Sokrates' einde is het einde van een mensch, die aan het tijdelijke ' met al zijn wisselvalligheden ontheven is, omdat zijn oog onafgebroken op het eeuwige en blijvende is gericht. Te midden van de bewogenheid der tijdelijke dingen weet hij het dobberend schip zijns levens verankerd in den onwrikbaar vasten bodem der eeuwigheid

Met Sokrates neemt de ontwikkeling van het wijsgeerig denken I een wending; hij vertegenwoordigt een keerpunt in de geschiedenis I der philosophie. Niet op het heelal, niet op de natuur, maar op \ den mensch en op zijn problemen blijft voorloopig de belangstelling ï van haar vorschenden blik gericht. Van hoe groote beteekenis dit .. voor de geschiedenis der menschheid is geweest, zal ons duidelijk j worden wanneer wij nader kennis zullen maken met Plato en i Anstoteles Eeuwen lang hebben deze beiden aan het wijsgeerig ■ denken leiding en richting gegeven.

Sluiten