Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en het licht van maan en sterren verkiezen boven het felle zonlicht des daags. Eerst later zou hij in staat zijn niet meer naar .haar schijnsel in het water of in iets anders, doch naar de zon zelf, zooals zij aan den hemel staat, den beschouwenden blik te richten,' ten einde haar te zien, zooals zij in' werkelijkheid is. En eerst daarna zou hij gaan beredeneeren, dat zij het is, die jaren en tijdperken regelt en alle dingen in het bereik van het zichtbare brengt en in zeker opzicht voor de oorzaak van al dat zichtbare gelden kan. En gesteld, dat hij dan herinnerd wordt aan zijn woning in de spelonk, aan datgene, wat daar voor wijsheid wordt gehouden en aan zijn medegevangenen van daarginds, zal hij zich dan niet gelukkig gevoelen in zijn tegenwoordigen staat en met die anderen medelijden hebben? En als dan daar ginds onder die anderen hij geëerd, geprezen en beloond wordt, die het scherpst waarneemt en het best onthoudt, wat van de schaduwen het eerst, wat later en wat tegelijk pleegt voorbij ie gaan, en het best weet te raden' wat later volgen zal, zal hij daar dan veel om geven en hen benijden, die daar ginds geëerd worden en machtig zijn, of zal hij met hever zich als daglooner verhuren en liever alles verdragen dan weer te gaan denken en leven als de andere spelonkbewoners? En verder: als zoo iemand nu eens weer naar beneden terugkeerde en zijn oude plaats innam, zou hij dan, zoo eensklaps uit het heldere zonnelicht in de duisternis komende, geen moeite hebben om ook maar iets te onderscheiden? En als men hem dan dwingen wilde op nieuw de schaduwen op den wand te onderscheiden en daarbij een wedstrijd met hen te ondernemen, die daar altoos gevangen hadden gezeten, zou het dan niet heel lang duren, alvorens zijn oogen aan het halfduister gewend waren, en zou men hem dan niet bespotten en beweren, dat hij daar boven zijn oogen bedorven had en dat het dus maar beter was beneden te blijven? En als er dan iemand kwam om hun banden te slaken en hen naar boven te geleiden, zouden zij dan geen lust hebben, als zij er toe in staat waren, zoo iemand te grijpen en te dooden? De beeldspraak is niet moeilijk te verstaan. Het gros der men-

Sluiten