Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VOORDRACHT XII.

HET SKEPTICISME.

Ik noodig u thans uit kennis te maken met de vierde wijsgeerige richting, die haar ontstaan te danken heeft aan het geeételijk vaderschap van Sokrates, namelijk het skepticisme.

Wij hebben gezien, dat het Epikurisme afziet van de activiteit, dat het zich terugtrekt uit het groot gewoel des levens om de ongestoorde rust te smaken, die genoten wordt binnen de muren, welke den „tuin van Epikurus" omsloten houden.

Zooals nu het Epikurisme afziet van de daad, zoo ziet het skepticisme af van het weten.

Het skepticisme vertoont zich in twee groote stroomingen. De eerste wordt afgeleid van Pyrrho en wordt naar hem meer bepaald Pyrrhonisme genoemd. Zij doorloopt drie generaties, verdwijnt dan ongeveer een eeuw lang, om daarna omstreeks het begin onzer tijdrekening weer op te duiken en zich voort te zetten tot halverwege de derde eeuw na Christus. De tweede skeptische strooming ontstaat in de door Plato gestichte Akademie en erlangt haar grootste beteekenis juist in de zoo even vermelde pauze tusschen het oudere en het jongere Pyrrhonisme, om vervolgens in de laatstgenoemde strooming op te gaan.

Pyrrho is derhalve de stichter van het Grieksche skepticisme. Hij is er niet alleen de grondlegger van, maar tevens zijn meest consequente vertegenwoordiger in de practijk des levens. Pyrrho is een van de verhevenste gestalten op het terrein van het Grieksche denken. Alle menschelijk jagen en trachten heeft hij afgelegd en overwonnen en aldus maakt hij een bijna bovenaardschen, bovenmenschehjken indruk. De skeptische theorieën zijn bij hem nog

Sluiten