Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is de KStaipopoq, de onverschillige en daarom ook tevens de volmaakt gelukzalige. Aangezien nu echter het leven een volstrekte afwezigheid van activiteit niet gedoogt, behoort de wijze zich steeds te gedragen overeenkomstig de zeden en gebruiken, die in zijn vaderland heerschende zijn, zonder daarom aan hunne geldigheid volstrekte beteekenis toe te kennen.

Pyrrho is in de eerste plaats moraalphilosoof; zijn skepticisme wordt geboren uit zijne adiaphoria, en niet omgekeerd. Hij bezit dan ook de vaste overtuiging, dat hij de rechte levenspractijk gevonden heeft en die verzekerdheid schijnt, oppervlakkig bezien, kwalijk overeen te brengen met zijn skeptische opvattingen. Het beginsel, dat aan zijne levenspractijk stuur en richting gaf, berustte op eene volstrekte resignatie ten opzichte van de mogelijkheid om betrouwbare kennis te verwerven. Toen iemand hem aantrof, in gedachten verzonken, en hem vroeg, waarover hij peinsde, gaf hij ten antwoord: ik denk er over na, hoe ik een goed mensch kan worden.

Uit al wat ons bekend is aangaande zijn karakter en zijn handelingen, blijkt, dat hij steeds vervuld was van een sterk besef, dat alles wat lot en leven betrof, hem koud en onverschillig behoorde te laten. In hem is geen zweem van fanatisme. Niets kan hem tot vertwijfeling brengen en toch twijfelt hij aan alles. Elke steun is hem ontvallen en toch houdt hij stand. Hij is op het gebied van den godsdienst een twijfelaar en toch is hij opperpriester. Zijn skepticisme is niet dat van een ijverend verstandsmensch en volksverlichter, die nog hoopt op een betere toekomst, doch van een man des behouds, wiens conservatisme het hopen op de toekomst heeft verleerd. Stil en eenzaam woont hij samen met zijn zuster, de vroedvrouw Philistia. Alle eerbetoon ontwijkt hij, gedachtig aan de spreuk van den Indischen wijze, dat iemand, die in de paleizen der koningen verkeert, geen leeraar der wijsheid kan zijn. In een gevaarlijken zeestorm, als alle schepelingen angstig door elkander loopen, wijst hij in volmaakte kalmte naar een zwijn, dat rustig blijft doorvreten en zich over geen gevaren bekommert. Als iemand hem midden in een gesprek verlaat, gaat hij rustig voort met te

Sluiten