Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pijnen in het onderlijf; maar in 262 werd hij geteisterd door een soort van pestziekte, waarbij de welluidendheid van zijn stem te loor ging, en ten leste het licht zijner oogen werd verduisterd, terwijl handen en voeten met zweren bedekt waren. In 269 was de ziekte tot zulk een hevigheid gestegen, dat hij genoodzaakt was den omgang met zijn vrienden te staken en in het zachte klimaat van Campanië, op het landgoed van zijn reeds overleden vnend Zethus, baat en genezing te zoeken. Zijn arts en vriend Eustochius woonde toen te Puteoli. Plotinus voelde reeds zijn einde naderen, toen Eustochius eindelijk aan zijn ziekbed verscheen. Stervend begroette hij dezen met de woorden: „Op u heb ik nog gewacht, eer ik ga ondernemen het goddelijke in mg op te voeren tot het goddelijke in het heelal." Toen, zoo verhaalt Porphyrius kroop een slang van onder het bed, waarop Plotinus lag uitgestrekt' en verdween in een spleet van den muur. Het lijden van den grooten wijsgeer was voor goed geleden.

Nu wij den mensch Plotinus eenigermate hebben leeren kennen, gaan wij over tot de beschouwing van het wijsgeerig stelsel, waarvan hij de ontwerper is.

Plotinus heeft zijne wijsgeerige denkbeelden niet als stelsel voorgedragen. Toch hèeft hij wel een stelsel, maar het moet uit zijne talrijke geschriften worden opgediept, zooals dat trouwens ook het geval is bij Plato.

Van den beginne af had de Grieksche wijsbegeerte telkens opnieuw getracht een bevredigend antwoord te vinden op de vraag: wat is toch dat geheimzinnige en onbekende, dat achter alle verschijnselen der zichtbare wereld ligt, doch waarop al die verschijnselen terugwijzen als op de bron, waaraan zij zijn ontweid, de oorzaak, waardoor zij zijn ontstaan? Waar is het volstrekt-Zijnde te vinden, waarin het bestaan der dingen in laatste instantie berust het algemeene, waarin al het bijzondere en bepaalde begrepen is en besloten ligt?

Het denken van Plato was opgestegen tot de sfeer der eeuwige ideeën en hij was zelfs zoo ver gegaan, dat hij de ideeën had

Sluiten