Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meer bewonderd, vereerd en gevreesd dan bemind. En als de wijsbegeerte een vermetele poging waagde om dat hoogste beginsel des Allevens binnen de sfeer van haar denken te brengen, dan verloor zij zich in de afgronden der mystiek en werd zij religie.

Wij hebben dat bij Plotinus gezien. In den ontwikkelingsgang der antieke wijsbegeerte staat bij aan het einde en spreekt haar laatste woord. En dat woord luidt aldus: de Godheid, het Al-Eéne, laat zich niet benaderen met het verstand. Alleen de mensch, die zijn bewustzijn geheel van de aardsche dingen weet te ontdoen, die door .gestadige oefening en inspanning het zoo ver weet te brengen, dat hij ekstatisch wordt, dat is buiten zich zeiven treedt, die mènsch zal in dergelijke, zeldzame oogenblikken van geestelijke vervoering in onmiddellijk contact komen met de almacht van het Al-Eéne. En wat zulk een bevoorrechte dan later omtrent dergelijke ervaringen zal vermogen mede te deelen, zal niet meer zijn dan een gebrekkig stamelen over dingen, die geen natuurlijk oog vermag te zien, geen natuurlijk oor vermag te hooren.

Wat zien wij nu bij Jezus f — Wat bij Plotinus een zeldzaam voorrecht is, dat alleen in oogenblikken van ekstaze aan enkele uitverkorenen onder de menschheid te beurt valt, dat is bij Jezus de atmosfeer, waarin hij leeft en ademt. Hij spreekt onophoudelijk en op de natuurlijkste wijze van den „Vader". Met de volheid van zijn bewustzijn leeft hij in den Vader, staat hij in contact met den Vader, hij doet en laat niets dan overeenkomstig den wil des Vaders, daarbij ten uitvoer brengende de roeping, waartoe de Vader hem geroepen heeft. In het besef, dat hij in den Vader leeft, dat zijn leven in dat des Vaders geworteld is, staat hij in elke levenssituatie zoo onverwinbaar sterk en heeft niets ter wereld eenige macht over hem. En het is niet aldus, dat hij daarbij in onafgebroken extase, dus als het ware buiten zich zeiven, zou verkeeren. Integendeel 1 Hij is steeds volkomen zich zeiven, elke overspanning en onnatuur is hem vreemd. Het zijn in den Vader is voor hem het allernatuurlijkste, wat zich denken laat. Zooals van zelf spreekt, laat zich hetzelfde levensbeginsel ook aldus

Sluiten