Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitdrukken, dat de Vader steeds in dezen mensch is en in en door hem werkt, zoodat wij in hem zicht- en tastbaar vóór ons hebben de openbaring van het wezen des Vaders. God en mensch ontmoeten elkander hier, doordringen elkander hier. Jezus zelf noemt zich bij voorkeur, met eene uitdrukking, die aan het boek Daniël ontleend is, den menschenzoon, naar het Hebreeuwsche taaleigen vrij wel gelijk in beteekenis met „den mensch." Hij weet zich te zijn de mensch in de volle beteekenis des woords, de representatieve mensch. Welnu, deze representatieve mensch is zich steeds ten volle bewust van het kindschap Gods; hij gewaagt steeds van • mgn vader die in de hemelen is" ; maar hij gewaagt ook telkens en op nieuw van „uw vader die in de hemelen is", en van de reinen van hart getuigt hij, dat zij „zonen Gods zullen genaamd worden." Naar Jezus bedoelen is er derhalve niet een Goddelijke natuur en daarnevens een menschelijke natuur. Neen, volgens zijn eigenlijke natuur en aanleg is de mensch, ja ieder mensch der goddelijke natuur deelachtig, is hij kind Gods, en reikt dus de diepste wortel van zijn bestaan in den levensgrond der Goddelijke natuur. De mensch moge een verloren, een afgedwaalde zoon zijn, ook in die verlorenheid is en blijft hij zoon ; en keert hij terug' dan staat de Vader gereed hem met open armen te ontvangen en hem zonder berisping en zonder verwijt te drukken aan zijn vaderhart.

Jezus heeft voor de lijdende, zwoegende menschheid, die onder het bange, benauwende raadsel van een toornende Godheid gebukt ging, den hemel geopend en een nieuw menschenparadijs ontsloten Of hever: hij heeft dien hemel en dat paradijs op aarde gebracht.' Wat tot nog toe in menig opzicht een gevangenis scheen, — wijdenken aan de spelonk in de allegorie van Plato! — werd eensklaps omgetooverd in een gouden hemel vol zonneglansen. Verre van Jezus is alle ascetisme, dat zich uit de wereld der aardsche dingen terugtrekt. De gansche zichtbare schepping is voor hem het „huis des Vaders", waarin hij verkeert als een geliefde zoon. Vandaar de onvergelijkelijke fntuitie, waarmede hij het leven der natuur en zijn verborgenste raadselen verstaat en peilt. Niets van

Jansen. Geschiedenis der Wijsbegeerte.

Sluiten