Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

matigste methoden en met behulp van de vernuftigst uitgedachte instrumenten. Bij Jezus geschiedt dit op geheel andere wijze: zonder studie, zonder methode, zonder instrumenten, met intuitieve macht en zekerheid, in elementaire krachtsopenbaring, die steeds en rechtstreeks haaf doel bereikt. Een gering spoor, een sprankje van datzelfde sluimert en gloort in ons allen, doch het is uiterst vaag en aanvankelijk. Of weten wij er niet allen iets van, dat van den opvoeder een niet nader te omschrijven invloed uitgaat op hen, die opgevoed worden; dat opvoeden een kunst is, en dat het beste in hem is de intuitie, die hem maakt tot een opvoeder bij de gratie Gods?

En hebben de groote dichters niet van hetzelfde getuigd? Wat zegt Faust bij monde van Goethe:

„Das was der ganzen Menschheit zugeteilt ist,

Will ich in meinem innern Selbst genieszen,

Mit meinem Geist das Höchste und Tiefste greifen,

Ihr Wohl und Weh auf meinen Busen haüfen,

Und so mein eigen Selbst zu ihrem Selbst erweitern."

Welnu, Goethe stond op de hoogte der menschheid; maar wat Goethe gevoelde, is Jezus geweest. Goethe neemt het wel en wee der menschheid op in zijn „geest", Jezus neemt het op in zijn vleesch en bloed. Goethe wilde het „genieten", Jezus wilde het lijden. Daarom laat Goethe dan ook de woorden volgen:

„Und wie sie selbst am End' auch ich zerscheitern," Maar Jezus vat het doel zijns levens samen in het woord: „Ik ben gekomen opdat zij leven hebben en overvloed hebben". Van Jezus mag gelden dat andere woord van Goethe: „Das Unzulangliche, hier wird's Ereignis; das Unbeschreibliche, hier ist's getan".

Met Jezus bereikte de menschheid aanvankelijk hare bestemming; wat in hem was, dat zou, indien het goed zou gaan, aan heel dé menschheid worden toebedeeld. Met hem ontwaakten in de menschheid levenskiemen, waarover de dood geen macht had, ver uitreikende boven het natuurlijke leven, dat slechts een gestadig

Sluiten