Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De schorscellen zijn onderling door vezels verbonden, waardoor de associatie mogelijk is.

Is elke herinnering door associatie tot stand gekomen ? 't Schijnt soms van niet; we denken plotseling aan een persoon of een ding en kunnen niet verklaren, hoe we juist daaraan denken, daar we ons met iets heel anders bezig hielden. Toch blijkt achterna, dat er toch een verbindingsketen was. Van spontane herinnering is waarschijnlijk dan ook geen sprake.

Dit is een naam voor het bewaard blijven der voorstellingen, ook als ze ons niet meer bewust zijn.

Een trouw geheugen heeft iemand, als de herinneringsvoorstellingen precies zoo zijn als de vroegere waarnemingsvormen; duurzaam is het, als we- nog heel lang na de waarneming de herinnering hebben; vaardig, als we er op elk moment over kunnen beschikken, wat vooral op een examen veel waard is.

Op ongeveer 30 j. leeftijd zijn de geheugenprestaties het grootst; daarna wordt het minder, vooral na het 50ste jaar. 't Is niet waar, dat kinderen een beter geheugen hebben dan volwassenen.

't Eerst worden de eigennamen vergeten, dan de namen van dingen, dan de kleuren en eindelijk de abstracties.

De trouw van 't geheugen laat dikwijls veel te wenschen over. Zelfs getuigenissen onder eede zijn lang niet altijd vrij van valsche elementen; uitlatingen, toevoegingen en wijzigingen komen veelvuldig voor.

Vrije berichten zijn betrouwbaarder dan verhooren; door suggestieve vragen, vooral van autoriteiten, wordt de onbetrouwbaarheid nog grooter.

In den regel is de herinnering iets matter, vluchtiger dein de waarneming; ook is er geen ordening in de waarnemingsruimte (localisatie). Meestal weten we dan ook heel goed, of we met een waarneming dan wel met een herinnering te doen hebben.

Toch is er geen scherpe grens. We hooren een toon; deze verzwakt en wordt steeds zachter, totdat er een moment komt, waarop we twijfelen, of we nog iets hooren of een herinnering er van hebben. Zoo is 't ook met een vogel, dien we in de vlucht volgen.

Dit zijn herinneringsvoorstellingen van zoo groote levendigheid, dat we meenen, met waarnemingen te doen te hebben. • De alcoholist ziet spinnen en ratten en hoort stemmen, die hem beleedigen, terwijl er niets is. De krankzinnige gelooft zich door menschen en dieren vervolgd en ziet vuurmassa's op zich aanstormen ; hij spreekt met engelen en heiligen, hoort grafgelui, ruikt lijkenstank. In den droom spreken we met personen en

Geheugen.

trouw.

duurzaam, vaardig.

Hallucinaties.

Sluiten