Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

paranoia.

Vitusdans.

vallende ziekte.

Zwakzinnigen.

stillen.

heid is wel de voorbode of gezellin van lichamelijk lijden, bijv. tuberculeuse hersenvliesontsteking of chronische stoornis der spijsvertering.

Kinderen, die aan paranoia of vervolgingswaanzin lijden, hebben veel illusies en hallucinaties. Ze zien vonken en vlammen, zwarte mannen, witte gedaanten, menschenhoofden en dierenkoppen, springende ratten en muizen. De dekens stinken, wormen en vliegen kruipen op oogen en handen. Ze hooren dreigende en lokkende stemmen en zijn voortdurend angstig voor ingebeelde gevaren. Agenten willen hen weghalen, er is vergif in *t eten, huidschilfers zijn luizen, dieren en duivels loeren achter

de muren. , . ,

Soms meenen ze ook te vliegen of weggedragen te worden. In 't bed liggen ze te schreeuwen, schelden, gillen, vernielen doen soms zelfmoordpogingen. Anderen liggen onbeweeglijk stil te staren. De ziektetoestand kan van enkele weken tot eenige maanden duren.

Deze komt vooral bij meisjes voor en meestal in het 13de ,aar. De lijders zijn prikkelbaar, barsten soms in schreien uit en zijn zeer onvast in hun bewegingen. Er zijn eigenaardige trekkingen in de spieren; 't lijkt, of 't kind grimassen zit te maken, doch er is geen opzet in 't spel. 't Schrijven en spreken gaat ook minder aoed. Een heele klas kan door een patiënt worden besmet waarom afzondering gewenscht is. Ze moeten volstrekte rust hebben.

Na voorafgaande duizeligheid en trekkingen in de spieren verliezen de lijders het bewustzijn en storten neer vallen m slaap en komen eindelijk weer bij. Ze zijn erg prikkelbaar, lui, waSrouwig. zelfzuchtig, eigenzinnig. Na een aanvazijnze weer heel wat van 't voorgaande onderwijs vergeten. Ook heel korte bewustzijnsstoornissen van een paar seconden komen voor.

De zwakzinnigen, waartoe algemeen worden gerekend de kinderen, die na 2 jaar in een klas te hebben gezeten, weer niet kunnen overgaan, zijn in twee groepen te verdeelen, het drukke en hét stille type.

Bij de stillen is de aandacht moeilijk te wekken; hier zijn vaak lichamelijke kenteekenen: te groote of te kleine schedel d?e ook nog d kwijls scheef gebouwd is; verkeerde plaatsing en vorm der tanden, misvormingen van 't oor 't gehemelte. Voor den schoolleeftijd werd hun achterlijkheid ook reeds door de ouders opgemerkt; ze waren in alles laat en speelden en lachten

School letten ze weinig op; ze begrijpen een vertelling ntet en geven op vragen geen of een verkeerd antwoord. Hun spier-

Sluiten