Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eerste leerjaren.

gymnastiek.

duur van een mondelinge les.

werk ""meegeven, waarmee de kinderen prettig bezig zijn, maar gedwongen schoolwerk, dat den geest vermoeit, is nadeelig en heeft weer ten gevolge, dat de kinderen op school minder oplettend zijn. De onderwijzers moeten er bij de ouders op aandringen, dat de kinderen van de laagste tot de hoogste klas 12 a 10 uur slapen.

Het onderscheid tusschen het vrije leven en de gebondenheid thuis en op school is voor den geest een groote overgang. Daarom moeten de kleintjes öf minder uren hebben, bijv. 's morgens 2 en 's middags 1, öf veel met de juffrouw naar buiten en in de speelzaal gaan, om het leeren met spelen af te wisselen.

De gymnastiek is dikwijls voor lichaam en geest een vermoeiend uur, zoodat het volstrekt niet als een ontspanning mag worden beschouwd, maar als een inspanning, na welke ook wel 10 minuten moet worden gerust.

De mondelinge lessen duren vaak nog veel te lang; als we nagaan, hoe wij volwassenen zelfs bij een boeiende rede nog afdwalen, dan behoeft het ons niet te verwonderen, dat kinderen maar kort goed kunnen opletten. Van de laagste tot de hoogste klas kan men niet langer dan 15 tot 30 minuten de kinderen flink mondeling bij de les houden; ze worden dan onoplettend, draaierig en de onderwijzer slooft zich uit en wordt

prikkelbaar.

Voor het leeren van een klas is het zeer gewenscht, dat de kinderen in begaafdheid niet te zeer uiteenloopen. Daarom is er veel voor te zeggen, de achterlijken, dommen, normalen en begaafden tot groepen te vereenigen. Men verliest dan geen tijd met het op peil houden van de zwakken, kan de begaafden wat moeilijker stof laten verwerken en de dommen wat eenvoudiger programma dan de normalen.

In verschillende steden zijn reeds scholen voor achterlijken opgericht. De kinderen voelen zich daar veel beter thuis, omdat ze niet telkens ervaren, dat ze zoo dom zijn, en men kan het onderwijs voor hen zeer eenvoudig houden en geheel aanpassen bij hun traag begrip. ■ ,

Met de begaafden moet men voorzichtig zijn, daar het dikwijls neurasthenische kinderen zijn, die 'spoedig geestelijk vermoeid en overwerkt worden. Ze kunnen het programma van de normalen echter in veel minder uren verwerken,, en men kan ze dan meer spel en vrije, prettige bezigheid geven, waarvan hun gezondheid dan profiteert. Het is te begrijpen, dat de ouders trotsch op zulke kinderen zijn en er een eer in stellen, als ze heel jong op de H. B. Sch. komen en mooie examens doen. Maar zij ontstelen met dat gedril hun kinderen het mooiste, wat ze kunnen hebben, een zonnige jeugd van spel en vrijheid. En ze komen nog vaak bedrogen uit ook; zeer veel van die jong-

Begaafdheid.

Sluiten