Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vaste denk- Van groot belang is het bij 't onderwijs, dat er vaste denkgewoonten. gew0onten worden gekweekt. Hoe vaker eenzelfde hersenproces plaats heeft, hoe mechanischer het verloopt en hoeveel meer energie er weer vrij komt, om iets nieuws te verwerken.

Het is daarom een nadeel, als elke leerkracht maar op zijn eigen houtje te werk gaat; er moet bij alle vakken en in alle klassen éénheid zijn. Niet in de eene klas hopende lettervormen en in een andere weer staande; niet in 't eene leerjaar lezen m'n, z'n, tooie, goeie, in een ander mijn, zijn, roode. goede; niet bij den eenen onderwijzer leeren, dat we den moeten schrijven, als we hem kunnen zeggen, en bij den ander, als 't bepaling, mannelijk, enkelvoud is; als bij de juffrouw 47 + 39 wordt uitgerekend , als 47 + 30 + 9, dan moet bij den meester 258 + 125 niet als 258 + 42 + 83 maar in overeenstemming met het eerste als 258 + 100 + 20 + 5 worden bepaald.

Door op schoolvergaderingen tot éénheid in al die manieren van bewerking , te komen, besparen we den kinderen veel energie en verbeteren we zeer zeker de resultaten.

Vooral bij het rekenen, dat over 't algemeen nog slecht is op de volksschool, is vastheid van denkgewoonten van grooten invloed. Als men ééns ervaren heeft, hoeveel gemakkelijker en gauwer men tot goede resultaten komt, wanneer men bij de hoeveelheden van 1 tot 10 steeds met dezelfde getalfiguur werkt, bijv.:

o o o o o o o o o • o * * * * o••• •••

6 + 2 = .... 8-4=.... l + .... = 8

dan keert men nimmer weer terug tot de manier van allerlei figuren voor dezelfde hoeveelheid, bijv.:

o o o o o o

o o o o

6 + 2 = .... 8 — 4 = l + .... = 8.

Het werkt heel verwarrend en onzeker, als 'i kind bij 't hooren van 't woord acht niet één vaste maar allerlei getalfiguren voor den geest kan krijgen. En ook is 't een groot voordeel, dat er één vaste manier van afnemen en bijdoen is, zooals hierboven bij de eerste voorbeelden: eerst van de onderste rij afnemen, dan boven, rechts beginnende; eerst de bovenste rij volmaken dan de onderste, van links naar rechts.

Er zijn onderwijzers, die een sommetje als 72 - 39 op allerlei manieren laten uitrekenen, om ze flinke denkoefeningen te geven. Voor de meeste kinderen is het echter veel meer aan te bevelen, één vasten gang te volgen, bijv. 72 - 30 - 2 - 7; er wordt dan ook veel meer afgedaan.

Sluiten