Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

[Tolman is een van de gelukskinderen onder ons, die volmaakt gespeend zijn van het aanvankelijkliteraire, en daarom brengt hij in onze letterkunde wat deze zoo vaak ontbeert: het leven.

Wat puren wij uit de natuur als wij haar zonder voordacht naderen ? Onze eigen natuur, ons eigen wezen. En zoo is Rinke Tolman vanzelf, wat velen die met het psychisch probleem beginnen, eerst na matelooze moeite gelukt: oorspronkelijk. Wie een heldere bril op heeft ziet in dat beweeg van vogels den strijd, de worsteling en de verrukking van een denkend en levend mensch, van een persoonlijkheid. En hij ziet ook, hoe hier uit een zeer scherpen, innerlijk geconcentreerden geest iets anders is geboren dan een cliché-natuur, iets anders dan een bedweepte natuur, een geheel eigen wereld-visie. Zóó gaat het ons, als wij de muze t'huis laten, en gaan wandelen, roeien, zwemmen, zwerven, de rest maar overlatend aan ons ontvankelijk hart.

Anders dan Pallieter, de Zuid-Nederlander, die de groote blije natuurliefde als een verlossing bracht aan ons verdord gemoedsleven, is deze Noord-Nederlander. Hij schept er den room niet af, hij drinkt de weligheid niet van de wereld met gulzige lippen. Hij is bedwongen-aandachtig als een jager die het spoor van een ree volgt, hij is nerveus-oplettend als de koeienjongens, die

Sluiten