Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er is een rust, die fragiel is als een broos gedicht, gezongen in de schemering.

De dag is vol beloften en een lichtzinnig citroentje brak uit den benauwenden ban van zijn duister huis.

Gouden uur rijt zich aan gouden uur: het losbandig vuur vult de wereldstolp van kim tot zenith, maar stort in den vroegen avond uitgeput neer.

Zijn jong-driftige tochten zijn gebluscht; de kiesche schemer dekt zijn schamelheid en in den ochtend van den dag, wanneer de afstand van den winter tot het voorjaar nog negen en twintig dagreizen is, ligt onder 't fonkelend vlies der bevroren heidepoel de vlinder : een geel herfstloovertje.

Sluiten