Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ALS HET LENTE WORDT IN ONS LAGE LAND.

In het laatst der Februarimaand, toen na den ingevallen dool, die door de brandstoflooze huismoeders met zooveel enthousiasme werd begroet alom op de wijde heide het overschot der witte sneeuwvlekken als souvenirs van den koelen winter wegsmolten en er plotseling in de atmosfeer dat onbepaalde, dat ondefinieerbare viel op te merken, dat niet klaar is aan te duiden, maar dat ge kunt voelen en tasten met al uw zinnen, toen wist ik, dat het lente was geworden.

En waarlijk: op een luwen morgen, toen een moedig, volhardend zonnetje vocht met de grijze Februan-nevels die allengs tot gouden" wolken werden en langzamerhand zich oplosten, werd het hed geboren, alom. alom als een jonge, luide en hchte verrassing. v

Hoe pinkten de vinken en rinkelden met dun metalen geluid de meezen en heel serieus oefende zich een hoog ten sparretop tronende merel.

Het was een breken van vreugd uit nauwe banden, het was een gejubel en gekwinkeleer, een getierelier en geklinkklank, dat de winterkraai, die azend stapte langs de blinkende spoorrails en sprong van dwarslegger tot dwarslegger, aandeed als een anachronisme.

Sluiten