Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dan wordt de rustige vijver roerig en gaat er een bekoring uit van den vogel, die al zijn gedweeheid en burgerlijke bezadigdheid aflegt en z^n tamme deugd met voeten treedt Zoo, in het spel van fonkelende vijverdroppels, met breed beweeg van vleugels, lierwint de vogel de sympathie, die hem door alle tijden heen te beurt is gevallen. Dan herwordt hij een deel der levende natuur, pas dan is hij een hed waard. Maar deze schoonheid kan niet worden verwoord in het benepen kader van de veertien regels van een sonnet: zij behoeft de ruimte van een vrijmatig en rijmloos hed.

Sluiten