Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

exemplaren vóór het op den bodem verraderlijk uitgespreide net; ik zie nog duidelijk den levenden kievit, die aan een touw bevestigd, heen en weer wordt getrokken om de pluvieren te lokken; ik zie nog het tentje, waarachter de vogelvanger zich verborg, de hand aan het trektouw van slagnet en lokkievit. En soms, als zich hoog ih de lucht of bij de kim in de verte als zwarte streepjes de wilsters afteekenden, noodigde het fluitje, dat den pluvier-roller imiteerde en fladderde de trekkievit; dan* kon het gebeuren, dat de pluvieren nader kwamen, luisterden naar den roep van achter het tentje, dezen beantwoordden, duidelijker zichtbaar werden en na een poos pal in de lucht stonden, alsof zij niet konden kiezen tusschen dalen en zich verder voortbewegen. De beslissing volgde doorgaans spoedig en als de vogelvanger er maar voor had gezorgd, dat z'n fl ui troep niet onzuiver was en dus de weifelende vogels niet beangstte, plofte heel de troep soms loodrecht neer, kraaiend, juichend verwelkomend de genooten op den grond. Maar vóór zij dezen hadden bereikt, rukte de hand van den man achter het tentje krachtig aan het touw, het net verhief zich en kantelde weer neer. En tusschen de tartend-nauwe mazen spartelden en wiekelden, klepperden, schuifelden en scharrelden dan de onthutste vogels, terwijl zij, die ternauwernood ontkwamen, angstig voortvlogen door het ongastvrije, valschverraderhjke land, allicht nieuwe gevaren tegemoet.

Dit was altijd het wreedste bedrijf: het werk na. den slag van het net: ik zie den vogelaar haastig loopen naar de tientallen slachtoffers, hij knikt de halsjes en het is mij, als hoor ik nog het

Sluiten