Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dien de wijze menschen hem hebben gegeven en ergens in de verte hijgde een trein, die, dichterbij komend, zichzelven rekte en strekte tot een formidabele harmonica.

Uit zijn verhit hoofd blies bij — welk een onverantwoordelijkheid — een vonk, die onmiddehjk een dorre struik aanrandde .

De vonk wies tot een driftig vlammetje, dat op roode teentjes danste rondom een elegant-gevlekte berk en daarna diabolisch sprong van erica tot erica...,

Er werden geruchten geboren als van nerveusopengeslagen kranten met sensationeel nieuws...

Het knetterde bij vermolmde eikentronken ; het knapte bij hooggerezen grasspiesen, die vielen als door een. vurige zeis of neerstortten als slecht in rotten staande geweren.... En nijdig siste het bij de sponzige, elastische mossen....

De vlammen rukten op; een eindelooze rij tirailleurs en in de wijde, wijde wijdten klonk het geluid van 't gulzig vuur als echo's van mitrailleuse-schoten.

De felle laaiing gleed voorwaarts en lekte begeerig aan een houtmijt: een halsstarrige tank, die een deel der wilde horden trotseerde, maar dra als een heuvel van rood en geel en goud hoog en vlammend rees temidden van't verkoolde, verloren gebied....

Maar in de verte wemelden en wremelden bij de rustige, dichtaaneengesloten sparrebosschen boerepoppetjes, die een loopgraaf dolven om de tirailleurs te keeren.

De beweginkjes van hun handen en voeten waren belachelijk-druk en ik zag de lange loop-

Sluiten