Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met slaagt, de wateren tot spiegelende banen, waar de scherpe schaatsen spitse schilfers uit snijden.

L>e knumige sneeuw kraakt onder piepende schoenen als een onwelluidende, defecte pomp Kr is geen niisching in de blaren: het voorjaar , is nog ver, zoo héél ver....

Alleen een troepje sparren mompelt, halfduttend een ontevreden, knorrig woord, als de bries dicht

bij zijn slaperige takken ademt

Het konijn sloop in den nacht rondom de omrasterde tuinen en werd verraderlijk van uit een deurraampje neergeschoten. Zijn warme bloedende

vm* p dof op het witte' ücllte dek

Nog staan als een doods-souvenir vlekken gelijk roestige munten in de sneeuw geteekend

Maar uit den nacht rees al weer een roode, tel-roode zon als een vlammende lampion... Zij poogt sneeuw en ijs te te smelten en, zoo waar, de illustraties op mijn raam uit te wisschen! Hoe baldadig, hoe onkunstzinnig! Welk een boersch vandalisme I....

De laatste bloem stierf sinds lang in de perken en alleen de boerekool staat als een verlepte eetbare varen, op den witten akker

Het leven allewegen is dood, slaapt en aarzelt..

cr is geen gerucht in den dag...

Geen gerucht in een dag?

Hoort: klare geluidjes parelen tusschen de ruige struiken als melodieuse waterdroppen, tikkend en tuimelend op een metalen bekken

Wie speelt op de fluit, nu *t winter is; wie maakt muziek bij een graf? Wie zingt zijn jolijt bij bladerlooze struweelen ?

Klein Jantje viert feest

Sluiten