Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dag-in dag-uit gevochten met een heftigheid en blinden hartstocht, met weerzinwekkende grofheid en martelende verfijndheid, die de in het gemengde nieuws uwer courant te hoop gedreven manslagen en het meuchelmörderisch mollen niet slechts Evenaren, maar dikwijls tevens overtreffen.

De natuur, beschouwd als collectie van plant en dier, is dagelijks bewogen door de weergalooze felheid van een strijd tusschen egoïsmen, tusschen bunkeringen van zelfbehoud, van zelfhandhaving, die geen plaats laten voor zelfverzaking en zelfvernietigende opoffering. De fysieke kracht, het fysiek overwicht leeft zich uit in zijn bestiale bruutheid, dié spot met al wat ter wereld klein is en zwak.

Soms in een droef moment, wanneer de banden van beheersching worden gebroken en de stem van het meest ikzuchtig egoïsme overwegingen van teederheid en mildheid grof overschreeuwt en het gekneveld beest in den mensch uit de kooi van diens cultuur naar buiten springt, m. a. w. wanneer de mensch gaat oorlogen, keeren in hem terug de driften, die den dieren bestendig leiding geven. De menschheid wordt echter na een korter of langer periode weer humaan, wanneer de besinning komt; het dier daarentegen wordt pas „humaan", wanneer zijn fysieke honger hem niet langer tot daden drijft. En daar het stillen van den honger voor de dieren beteekent: handhaving van hun leven, en géén gehoor geven aan deze hevige stem hun dood zou zijn, worden zij gedreven tot doodslag en moord, terwijl de meesten hunner op hun beurt, bedreigd door nóg sterkeren, nóg heftigeren, angstig waakzaam zijn, bij

Sluiten