Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

poosje scherpzinnig voor zich mt zitten staren; terwijl hij werktuigelijk zijn gouwenaar nog eens stopte uit een der drie op de tafel geplaatste blauw-Delftsche tabakspotten met de namen „Spaansche", „Rosereuk* en -Nagelgeur er op. Nu stiet de kleine Camietie, die haar broer bewonderde, haar vriendin Keetje aan, en zei naïet: — Lodewijk wil gaan improviseeren. Maar Lodewijk liet zich eerst nog een tijdje bebidden" en „besmeeken" — ofschoon de vraag al wat lang was uit-gebleven naar zijn oordeel, eer hii aan het algemeen verzoek, om nog eens een improvisatie ten beste te geven, voldeed Hii was zoo weinig gedisponeerd... üg wist werkelgk niet, of de geest vaardig over hem worden kon... Maar hg nani toch vast zijn voorbereidende maatregelen; hij stond op, met een geaffaireerd air, hij trok zijn fluweelen vest met de zwarte en goudgele strepen wat neer; maakte een paar maal een gebaar, of nij de maat sloeg, legde dan zgn vinger aan het hoofd, alsof hij luisterde naar een rhythme daarbinnen, terwgl zgn wenkbrauwen ^fronsten... nam een losse, bevallige houding aan, kuchte eens, en begon:

DER ZEEËN WTNSTE.

Waar eens niets anders was Dan, wijd, der zeeën plas, Zand, water en moeras, — Daar r^jst tbans, stoer en stram, Het trotsche Rotterdam 1

Sluiten