Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een beetje al te susceptibel... hoe zou die jongen dat durven ... hier, waar hij gast is. Neen! dat moet je je uit 't hoofd zetten. Daaromtrent kan ik je volkomen gerust stellen, — geen oogenblik is zóó iets in hem opgekomen.

— Ik kan 't niet helpen, zei ze, en speelde nerveus met de cachetten van haar chatelaine, dat ik overal argwaan zie en toespelingen hoor. Die toestand van spanning en twijfel wordt ondragelijk voor me. Ik heb geen natuur, die gemakkelijk liegt en bedriegt, en 't zou geen wonder zijn, als ik me eens verraden had. 0, niet in m'n eigen goed-geloofsche, pijnlijk vertrouwensvolle omgeving, maar bij vreemden, die alles dadelijk begrijpen, — omdat ze zoo dolgraag willen begrijpen.

Zacht gleed zijn arm om haar middel, bij trok haar die weerstreefde, stil maar vast naar zich toe, en vlak bij zich, vlak bij zich, zag zij nu zjjn door de zon gebruind gezicht met de krachtige trekken, waarover warm een gloed van hartstocht lag, en toen zij de oogleden neersloeg om het geweld van zgn blik te ontgaan, waaraan zij nog nooit weerstand had kunnen bieden, zag zij de sensueele schoonheid van zijn mond ... zijn dierbaren mond... en huiverend gaf zij zich over aan de weelde van zijn zoen.

— Waarom, fluisterde hg, waarom gaan we dan zoo voort? Waarom heb je de moed niet, om met alles te breken? en mij te volgen, zooals ik je al zoo dikwijls, zoo dikwijls heb... gesmeekt... Denk je dan niet, dat 't me tegen

Sluiten