Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alleen de liefdevolle waardeering bleef, — juist tóen stokte haar adem van een plotselingen verlammenden schrik, en wist zij de oorzaak harer wisselende stemmingen, want...

— 0, ja, Aagje, dat is waar ook, had Hero gezegd, ik heb nog wat voor je, en hij haalde uit zijn zak een klein dik vierkant boekje te voorschijn: Aan Neerlands Jufferschap van Jacob Cats. Ik zag 't vanmiddag liggen bij Ter Linde op de Blaak, en hoorde toen, dat 't zoo juist bij Blussó en van Braam was verschenen.

En een hoog-rood had Aagjes geheele gezichtje overdekt; in sprakelooze verrukking nam zij het boekje aan, en las, om haar verlegenheid te verbergen eenige titels: Liefde's Granaatappel, Maagdenpligt, Maagdeklachten... O! mijnheer! wat ben ik daar blij mee... dank u!... dank u!... en in Johanna kreunde het: O, hoe kan hij dat doen! Hoe kan hjj zóó roekeloos, zóo onbedachtzaam wezen! Heeft hij het dan niet begrepen, evenals ik het zoo schrijnend-pijnlijk aldoor heb gevoeld, dat Aagje ... dat Aagje...

Maar haar wilde verontwaardiging week, toen zij even een blik sloeg op zjjn rustig, vriendelijk gezicht. Ach neen, hij vermoedde niets, de goede, de argelooze, hoe kon hij aan zóó iets vreeselijks denken ...

— Laat eens zien, Aagje, vroeg zjj. En vriendelijk keek zij het meisje aan. Zoo, daar kan je wel veel uit leeren... daarvoor heeft meneer Hesseling 't je zeker gegeven... Wat een spreekwoorden ... Zij las hier en daar stil voor zich

Sluiten