Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij had haar nooit verboden, het is waar, om over hnn ontmoetingen te spreken. Maar hij had toch, bij den hemel, ook nooit gedacht, dat zij zóó kinderlijk, zóó argeloos-onschuldig zon zjjn. Hij vond die sancta simplicitas wel heel bekoorljjk en schattig in haar, en zij werd er hem nog dierbaarder om, maar het simpele zieltje had hem nu toch maar in een lastig parket gebracht... Want toevallig was ook haar vader er achter gekomen... hij had iets gehoord... het meeste geraden... en:

— Hij werd spierwit van drift... En zoo bleek als de dood stond hij me aan te zien, hè, net zoo "eng, tot ik begon te huilen van angst. Maar m'n Moeder zei wat, om hem te sussen, ze zei, dat 't alles tusschen ons in eer en deugd was gegaan... en toen bedaarde hij, en vroeg 't me zelf, en ik zei ja, natuurlijk, en ik moest dat bij de Heilige Maagd bezweren, verbeeld je! En toen ik dacht, dat alles weer in orde was, toen zei hjj: We moeten er wat op zien te vinden, om daar een eind aan te maken.

Het liefste zou hij met zijn heele gezin zjjn verhuisd naar een andere stad. Maar dat kon hij niet doen, daar de tiereeering hem al te veel benadeeld had en hij zijn goede betrekking aan 'sLands Werf niet prjjs-geven kon. Maar Annemarie zou hij ter opvoeding toevertrouwen aan zjjn zuster in Amsterdam, een beschaafde, verstandige vrouw, die zeker de meest mogelijke zorg voor het meisje zou hebben ...

Het was nu geheel donker geworden. Cornelius

Sluiten