Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

er zelfs de pijn der oogenblikkelijke scheiding minder door voelde. Zij was niet eens bang om te vertellen, dat zij Cornelins had terug gezien, wat haar vader haar ten strengste verboden had...

Zij trad de avond-kamer binnen, waar de hooge olie-lamp op de tafel brandde, en die er zoo huiselijk en gezellig uitzag, met aan de wanden gekleurde in-gelijste platen en helder-tintige, in wol gewerkte spreuken. Haar broertje zat bij de tafel te teekenen en aan den overkant in haar matten leunstoel zag zij haar Moeder in haar eenvoudige donker-stoffen japon, metin-geplooiden witten halsdoek en neepjesmuts, en haar grooten koperen bril in Het Leven der Heiligen lezen Bjj een der op de straat uitziende ramen, waarvan het grijs-linnen gordijn niet was neer-gelaten, stond haar vader, knap en recht in zijn lange pand-jas, die van voren niet langer was dan een vest, en met twee rijen knoopen op de borst gesloten was.

Hoe streng zag hij er uit! Hjj keek natuurlijk of zij nog niet thuis kwam, omdat hij vermoedde, dat zij ongehoorzaam was geweest. Annemarie glimlachte; hoe gauw zou zijn gezicht veranderen, als hjj wist...

— Vader! Moeder! riep zij, een beetje hijgend van het harde loopen, hij zegt... hij wil...

De vader keerde zich om:

— Waar kom jij vandaan?

— Ik? stamelde Annemarie, toch dadelijk onthutst, en bevreesd voor haar vaders toorn.

— Jij hebt... zei haar vader, en hij kwam niet

Het gevleugelde Wiel. I. 5

Sluiten