Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leggen overtuiging, dat hij in zijn plan, om Annemarie eenmaal de zijne te noemen, zou slagen.

Met den hoogen hoed in de hand naderde hem de huisknecht van zijn vader, en bood hem een briefje aan. Cornelius had den man het hek zien inkomen, en dacht glimlachend: o, een missive van thuis. Hij brak den ouwel los en las; het was een zeer korte kennisgeving van zijn vader, dat hij en zijn vrouw Cornelius dien dag dachten te bezoeken omtrent den noen.

Die boodschap komt wel wat laat, vond Cornelius in zichzelf. Nog maar nauwelijks had hij den tijd om zich te verkleeden, zijn rijrok en zijn rijlaarzen uit te gooien, en zich te dossen in een decent costuum, dat paste aan den heer van Aechtenskerke, die voorname gasten aan den maaltijd zou zien verschijnen. En die maaltijd zelf... ? Hij stapte naar het huis, en ontbood den hofmeester in de vestibule. Toen deze kwam, bracht hjj Cornelius het door den kok met potlood op een stukje papier genoteerde menu mede, en Cornelius las glimlachend:

Portagie naer de wijse der Coninghin Hortensia. Kroketgens aen 't spit. Seetongh, gerolt, met garnalensauce. Reerugghe so d'opperjaghermeester se braet.

Fransche selderij met mergh. Gebraden faisanten met ingeley de vrachten. Foddingh naer de wijze van Ermanoe. Vrughten. Nagereght.

Hjj knikte goedkeurend. Dat was in orde.

Sluiten