Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

er opeens het begrip van kreeg, dat zgn ouders hem volstrekt geen vriendschappelijk bezoek brachten, maar dat zij om een heel andere reden gekomen waren. Natuurlijk putte hij zich nu dubbel uit in lieftalligheid, nam joviaal zijn moeder den hoed af, zelf de keelbanden los-strikkend, en schoof haar, toen ^ij zat, een vierkant-uitgesneden stoof onder de voeten. De Eaad nam een snuifje, wachtte, totdat ook de drukke Cornelius rustig gezeten was, en sprak toen bedaard:

— Zoon, we komen hier, om een ernstige, buitengewoon ernstige zaak. Er zijn ons geruchten ter oore gekomen ...

Cornelius luisterde. Dat zijn vader zoo dadelijk „met de deur in hrris viel" en geen ellenlange omwegen gebruikte, was hem het bewijs, dat deze inderdaad over een ernstige, „buitengewoon ernstige zaak" had te spreken.

Wat kon dit zgn? Geruchten ...? Mijn hemel, ja, hij leefde hier zoo vrij als een vogel in de lucht, maar veel bonter maakte hij het toch niet dan in Rotterdam.

— Ja, Vader? zei hij vragend. Geruchten...?

— Geruchten, die, naar de bron te oordeelen, waaruit ze tot ons zgn gekomen, de volstrekte waarheid moeten zijn.

— Nu, zei Cornelius nonchalant, ik ben benieuwd, wat dat mag wezen.

Een losse houding dunkte hem werkelgk het beste, want een bizonder kattekwaad had hij toch niet uitgehaald... Maar hij zag, hoe ook het gezicht zijner moeder zéér bedenkelijk stond,

Sluiten