Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een kort, smadelijk lachje van Cornelius brak even zijn woorden af, maar, als had hij niets gehoord, vervolgde de Raad:

— Ik wil je alle opbruising en drift vergeven; en alle opstandige woorden, die je tegen me gebezigd hebt, vergeten. Aan de eene kant is de zaak veel' minder erg, dan we hadden gedacht, aan de andere kant echter weer erger, veel erger. Je moeder en ik denken volkomen gelijk hieromtrent. Nooit krijg je onze toestemming. Maar... eer 't zoover komt, — eer je breekt met je heele familie, eer je riskeert, dat ik je jaargeld inhoud, eer je je aan smaad en armoede vrij willig prijs geeft... zal je je nog wel eens tweemaal bedenken. Het zijn geen- looze bedreigingen, die ik hier doe. Dat lot zal zich aan je voltrekken, als je je heilloos voornemen niet opgeeft. Je bent voldoende gewaarschuwd, en daarom zal ik er geen woorden meer aan verspillen. Dx wil je even nog iets anders vertellen; weet je, wat al, mi al, de uitwerking is geweest van je wangedrag, — op het snel gebaar van Cornelius' hand, verbeterde hg goedgunstig: je vermeend wangedrag... ?

— Neen? vroeg Cornelius met fijn-spottend sarcasme.

— Dat de familie Arckenbout hun zoon en dochter de omgang met jou heeft verboden.

— Haha! lachte Cornelius luid, en laat Lodewgk zich zóó maar gezeggen, die goeie, dwaze, onderdanige jongen?

— Je begrijpt dat 't verbod méér slaat op Catherina Maria, dan op Lodewjjk.

Sluiten