Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de muziek, en haar alle kundigheden bijgebracht, die aan een goede huisvrouw betamen. Als nu Cornelius eens aanhield om haar hand ... dan zou zij, geloofde zg, geen kwaad figuur maken in het gezelschap zijner aristocratische verwanten. Hij was niet verloofd, — dat had haar moeder haar dadehj'k verteld; wèl leefde hg een leventje van vroolgken Frans, en maakte het soms zóó bont, dat haar vader eens moest hebben gezegd:

— Hg krijgt onze Annemarie niet, nooit. Maar ... je kon toch niet weten, en ...

— Annemarie-ie ... klonk van beneden de wat schelle stem harer moeder. Waar blijf je meid? Annemarie! Zijn de hesjes van Bartje nou nóg niet af-gestreken ? Daar is neef Sebart, hg wil je zien, hij moet je wat vragen, en wil je verwelkomen.

Annemarie snelde naar beneden, en vond in de huiskamer, in den zorgstoel van haar vader, breed en deftig zitten, haar neef Sebart, een oud, rijk jong-gezel, die een groot huis aan het Haringvliet bewoonde. Hg had gehoord van de terug-komst van Annemarie in Rotterdam, en wilde haar een welkomst-groet brengen.

Annemarie hield veel van haar goedhartigen neef, die het eerst, daar hij zeer muzikaal was, haar mooie zangstem had ontdekt, en de oorzaak was geweest, dat zij deze had kunnen ontwikkelen. De ontmoeting was dus van weerskanten zeer hartelijk, en het duurde niet lang, of neef verzocht haar, hem eens iets te laten hooren.

Annemarie zette zich graag en gewillig aan

Sluiten