Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Musica te Rotterdam, waartoe de meesten der aanwezigen behoorden.

Claude, zeer verheugd om den voorsprong, dien hfj dezen avond op Cornelius had, want hoewel hun broederlijken omgang in de laatste jaren zeer had geleden, en zij met moeite een uiterljjken vrede bewaarden, wist hij toch toevallig, dat deze óók een uitnoodiging had gekregen, begon spraakzaam en hoffelijk met haar te babbelen. Hij vond het toen nog onontwikkelde kind terug als een schoonheid van den eersten rang, en zjjn licht-ontvlambaar hart stond onmiddellijk weder in lichte laaie. Hij was er achter gekomen, dat in den tijd dien zij buiten Rotterdam had doorgebracht, Cornelius haar niet had gezien, en zelfs geen correspondentie met haar had onderhouden, en hjj vond de gelegenheid gunstig, om ongemerkt, en verborgen in vriendelgkapprecieerende woorden over Cornelius een „boekje open te doen." En hjj zeide haar over haarzelve zooveel beminneljjks, dat Annemarie haar oogen nedersloeg, en bjj zichzelve dacht, dat Maugarny zich toch zéker niet zoo zou durven uitlaten, als Cornelius ook maar even te kennen gegeven had, dat hjj eerlang haar, Annemarie, zou trouwen ...

Maar een nog geweldiger schok wachtte haar, toen de deur wederom open-ging, en met een paar vrienden Cornelius zelf binnen-trad. In het weg-zetten van zijn viool en het begroeten van den gastheer bemerkte hij haar niet dadeljjk, zoodat zij een moment tjjd had om zich te herstellen. Maar in het volgende oogenblik stond

Sluiten