Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

woordje uit haar mond te hooren, dat hem geduld geven zou, geduld om te wachten tot morgen ...

Maar hij deed het niet. Om de aanwezigheid van al die onverschilligen zou zij tóch niet zeggen, wat hij wenschte te hooren, en daarom bedwong hij zijn verlangen, want alles zou daarom morgen immers zoo veel te heerlijker zjjn!... Hij glimlachte medelijdend om Claude, die zich

verbeeldde een voorsprong op hèm te hebben

o, o, wat zou hij opkijken, als ...

Hij had Annemarie neef tegen mijnheer Sebart hooren zeggen, die was dus haar neef, en hij had het nooit geweten! Daar had hij vele malen muziek gemaakt met den ouden heer, en niets vermoed, terwjjl het zoo gemakkelijk zou zgn geweest, om alle nieuws van Annemarie te weten te komen, — o! hij was zoo „verstandig" toen, nu drie jaar geleden, — om zelfs Annemarie's woonplaats in Amsterdam niet te willen weten, hij achtte dit beter voor hèm, en voor haar, maar o, als hij op de hoogte was geweest van hun familie-verhouding, dan ...

Neef Sebart tikte met zjjn dirigeer-stokje op zijn lessenaar, en de uitvoering van Beethoven's vjjfóe symphonie, de symphonie in C mol, ving aan.

En nauwelijks ruischten de machtige tonen door de hooge ruimte, of Cornelius werd opgenomen in een schoonheidsverrukking, die hem een poos lang volkomen, denkloos gelukkig deed zijn. Zijn jonge, voor indrukken zoo ontvankelijke ziel voelde zich vereenigd in een geestelijke sfeer

Sluiten