Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met de ziel van Annemarie, die, hij voelde het met bijna pbysieke zekerheid, hem onweerhouden tegemoet kwam in eenzelfde liefde ...

En toen de muziek zweeg, en allen, nog onder den indruk, even stil bleven in vredig na-peinzen, sloeg Cornelius zijn schitterenden blik op naar Annemarie ... en een seconde zagen zg elkander aan, totdat Annemarie haar hoofd af-wendde voor het domineerende licht in zijn oogen... Zij had het gevoeld, alsof hij met dien blik bezit van haar nam, en een lichte, snelle rilling van vrees doorhuiverde haar; het volgend moment wist zij al niet meer waarom, waarvoor zij vrees gevoelde... het was immers het geluk, dat hg haar beloofde... het geluk...

— Zal nichtje nu niet eens iets zingen? vroeg Neef Sebart, en sprak vol lof over haar zang-stem, die zich zoo prachtig ontwikkeld had. Maar eerst moest hij nog even iets vertellen, ten bewgze hoe zuiver ook haar muzikaal oordeel was; men vroeg eens haar meening over de melodie van Tollens' gedicht: De Koning leve. Haar uitspraak, dat het lied bij het volk waarschgnlijk nooit populair worden zou, bleek later juist te wezen. — En wat zou zij ons nu ten gehoore brengen?

Annemarie zat stil met saam-gevouwen handen. Zou zij kunnen zingen in de stemming waarin zij thans was...? Zg voelde zich zoo trillend opgewonden en zoo dof tegelijk... Wat zou zij zingen? Een neutraal lied... bijvoorbeeld iets uit Valentie' Gedenkclanck, dat haar niet nog zenuwachtiger maken zou... of De nagtegaal die

Het gevleugelde Wiel. I

Sluiten