Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O!... straks als hij haar thuis-bracht, zou zij hem rekenschap geven van haar wantrouwen... dan zou hij er haar met duizend kussen voor laten boeten, dat zij hem niet had vertrouwd...

Röslein, röslein, röslein rot, Röslein auf der Haiden...

Cornelius was de eenige, die niet instemde met het hartelijk applaus; hij vouwde zijn handen samen op zijn knie, en staarde peinzend voor zich uit, zelfs scheen hij niet te merken, of hij nam er geen notitie van, dat Claude Annemarie luidruchtig zijn bewondering betuigde. En het was hem een verlichting, dat het gesprek weldra weer algemeen werd:

— Voor mij is Schubert een van de geniaalste componisten, die Duitschland heeft opgeleverd.

— Ze mogen zeggen, wat ze willen, maar ik voor mij dweep nog altijd 't meest met z'n Geistliche Lieder.

— Ik mag 't liefste hooren: Gretchen am Spinnrade of Die schone Müllerin, of, wat juffrouw Annemarie daarnet zoo volmaakt vertolkte: Haideröslein.

— Ze noemen Schubert de groote meester van 't lied, en ik bewonder hem ook wel, zeker, maar je moet mij niet kwalijk nemen, dat scherp dissoneerende in Erlkönig bevalt me niet.

Er was een pauze in het programma. Daarna zou nog een strjjk-kwartet van-Haydn worden uitgevoerd; maar Neef Sebart vond het thans de geschikte gelegenheid, om de evenveeltjes te laten voordienen. Hij trok aan het keurig gestikte

Sluiten