Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

armen te trekken, maar de moeder ging nog voort:

— Jong en oud wordt»op haar verliefd, mijnheer, en soms zelfs wel heeren, voor wie 't heelemaal geen pas geeft, — getrouwde heeren...

— Moeder! riep Annemarie verschrikt.

Maar de moeder wilde zich niet laten weerhouden ; het was goed, dat Cornelius het eens hoorde, dan kon hij een einde maken aan die onbeschaamde vervolging .. .

— Maugarny! riep Cornelius in snelle drift. Wat heeft hij gedaan?! Hij zal me rekenschap geven!

— Niets, niets, zei Annemarie, wie een vlammend rood naar het gezicht was gestegen, en nerveus speelden haar vingers met het uit ouwels geplakte zwavelstok-bakje op tafel.

— Zeg 't me!

— Ach, niets ...

— Hij heeft haar oneerbare voorstellen gedaan, als u 't weten wil, zei de moeder, 't Kind is gisteravond doodelijk ontsteld thuis gekomen, en ze zeit: Moeder, moeder, ik hoop die man nooit weer te zien!...

Cornelius' lippen sloten zich vast op elkaar. Nu was het genoeg. Claude had de maat volgemeten, en alle broederlijke gezindheid, alle vriendschap was in 't vervolg tusschen hen verbroken.

— Annemarie zal voortaan in mij een beschermer vinden, zei hij. Dat is mijn heilige ernst. Kom hier, Annemarie. Kom bij me.

Zij kwam bij hem staan, en terwijl hjj zijn

Sluiten