Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

punt, en haar grooten, zwarten luifelhoed met zwarte veer.

Als altijd richtten de drie dames haar schreden het eerst naar de porcelein-kraam. Johanna was al sinds jaren bezig een compleet blauw-porceleinen tafel-servies te verzamelen, en nu eens kocht zij een saus-kom, of een vruchten-schaal, dan weer een soep-terrine van reusachtigen omvang of een visch-schotel of een saladière. Nu zag zij zeer toevallig iets, wat haar nog ontbrak, een olie- en azijn-stelletje: twee kruikjes voor olie en azijn, een zoutbus en een peperbus, op een blaadje.

Het patroon van bloemen, geschilderd in blauw camaïeu, was precies wat zij noodig had, en zij twijfelde er dan ook geen oogenbHk aan, of het behoorde bij haar servies, dat van de hand was van Pieter Hieronymus van Kessel. Zij nam de stukken in haar hand, en zag het merk aan de onderzijde, een P. Ja... natuurlijk zou zij dit stelletje nemen, ofschoon het haar niet beviel, dat de kruikjes geen porceleinen, maar zilveren dekseltjes droegen. Enfin; het was een tref, dat zij dit aardige ding had gevonden; en zij was het spoedig met den koopman eens over den prijs. Zij was zelfs zoo fortuinlijk ook nog een roomkom te vinden, vierkant, met een vouw in de hoeken, en terwijl zij met nauwlettende zorg de voorwerpen in Kaatjes hengselmand plaatste, voelde zij, hoe zij even verlost was geweest van haar drukkende zorgen, en het stemde haar dankbaar.

Sluiten