Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op die verbintenis. Maar zij was zóó ten diepste verslagen, dat haar heele verdere leven één boete, één boete zou zijn. Zóó wilde zij het. En met heroïsche kracht heeft zij haar boete volbracht...

Hero Hesseling sloeg de hand voor zijn voorhoofd en voor zijn gesloten oogen.

— En ik, zeide hij, die niets wist... die niets heb geweten... Alles, alles, alle ellende heeft zjj alleen gedragen .,.

— Zeg dat niet, zei Cornelius zacht, u hebt niet minder geleden dan zij...

— Geleden, ja, dat heb ik, zoo lang, zoo vreeselijk, zoo onbegrijpelijk heb ik geleden. Ik kon me niet begrijpen, dat zij mij niet riep, dat zjj mij niet toestond tot haar te komen, een poos, nadat zij weduwe was geworden — Denk eens, er was niets voorgevallen, waaruit ik had kunnen begrijpen, dat je vader de tusschen ons bestaande verhouding zou hebben geraden. Was dat gebeurd, dan had ik waarschijnlijk de dood van je vader wel aan de ware oorzaak toegeschreven. Nu tastte ik volkomen in 't duister. Want enkele uren tevoren had ik Johanna nog gezien van uit Amicitia op de kermis, zoo stralend-mooi, zoo alles en allen domineerend door haar schoone hooghartigheid... Zóó heb ik 't laatst haar gezien... En toen opeens... was alles tusschen ons uit... M'n brieven kreeg ik ongeopend terug, al m'n pogingen, om iets van haar te weten te komen, waren vergeefsch. En in wanhoop ben ik gaan zwerven, zonder ooit ergens rust te vinden ... Hield zij niet meer van mij ? ... 0,

Sluiten