Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoe die gedachte me heeft voort-gejaagd en gepijnigd ...

Maar nu begrijp ik alles. Zij had niet opge-

Ihouden me lief te hebben, dat was 't niet... maar zij durfde niet meer toegeven aan haar liefde, zij voelde, dat zij niet mocht.

Maar waarom me niet alles bekend... ? Ik zou 't gevoeld hebben, zooals -zij. We zouden

Itoch even goed zjjn gescheiden. Waarom zeide ze niets? — Waarom niet ? zei Cornelius diep ontroerd. Omdat ze u wou sparen. Zij wilde uw heele verdere leven niet bederven door de gedachte dat...

— Arme ... zei Hero Hesseling met een zucht. Hy richtte zich op: Nu begrip ik haar, zei hij, God zg gedankt. Nu begrijp ik volkomen haar

(heldhaftige zelfopoffering, 't Is misschien goed, dat zij aldoor gezwegen heeft... had ik alles vroeger geweten, dan... had ik niet geboet zooals nu. Dan was ik wel diep ellendig geweest, omdat ik haar moest ontberen... dan had ik wel altyd 'n diep berouw gekend, omdat ik de oorzaak was geweest van iemands dood, — maar zóó rampzalig als nu zou ik me toch nooit hebben gevoeld. Ik had haar en mij in de geest toch altyd één geweten. Ik had niet geboet zooals nu..

Hg stak Cornelius de beide magere, bleeke handen toe, en deze greep ze, en hield ze vast.

—. Ik dank je, jongen, dat je gesproken hebt. Je hebt me 't afscheid van 't leven gemakkelijk gemaakt. Ik kón niet sterven met die onrust, die onvoldaanheid in m'n ziel... nu voel ik: ik

Het gevleugelde Wiel. 12

Sluiten