Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem wakend en slapend vervolgden, lieten allengs van hem af; hij kreeg weer belangstelling voor zgn viool, hij stoeide weer in jonge vroolijkheid met zijn kinderen, gaf, op aandringen van Jetje zijn oudste zoontje dagelijks les in lezen en schrijven, en maakte wandelingen, en ging op de jacht. En wanneer hij 's avonds met Jetje in de huiskamer zat, hij voor den haard, waarin een licht hout- en turf-vuur brandde, zij bij de tafel in haar eenvoudigen, neteldoekschen samaar, met een handwerk, dan kon hij zijn boek wel eens op de knieën leggen; en zijn hoofd leunen tegen den sluimerrol, om even, volkomen stil, volkomen tevreden, van de rust in zijn omgeving te genieten. Zijn vrouw lag boven welverzorgd, z|jn kinderen sliepen in hun bedjes, hij werd door de dienstboden niet lastig gevallen met onbeantwoordbare huishoudelijke vragen; hij had steeds bij zich een vriendehjke gezellin, beschaafd en ontwikkeld, met wie hij zich over alle onderwerpen kon onderhouden... die met belangstelling luisterde naar verhalen als van zijn tocht als kolonel van de schutterij naar de grens, tijdens den Belgischen opstand in 1880, en voor wie de muziek evenveel beteekende als voor hem. En hij voelde zich zóo dankbaar jegens haar gestemd, dat hij zgn erkentelijkheid herhaaldelijk uitsprak, ofschoon zij die bescheiden afweerde. Maar hij had, in overleg met Annemarie een verrassing voor haar bedacht, die zij zeker waardeeren zou: het kindje, dat geboren ging worden, zou haar petekind zgn.

Sluiten