Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Waarom ik niet wil, brak zjj uit, in plotselinge radeloosheid, omdat zij voelde deze woorden, die zij niet had willen zeggen, niet meer te kunnen bedwingen, omdat je me niet lief hebt, neen! me nooit hebt liefgehad, zooals ik wil liefgehad wórden, want zóó kan jij niet liefhebben, je weet niet, wat dat is, jij zoekt altijd alleen je zelf! En denk je, vroeg zij hartstochtelijk, dat ik ooit een oogenblik gelukkig zou zijn, als ik 't geluk van Annemarie had verwoest?!

Zg luisterde niet meer naar zijn pleiten, zijn smeeken, zg voelde, dat deze scène te veel voor haar werd. Zg ontzenuwde al zijn argumenten, zij weigerde, weigerde, met aldoor dezelfde woorden... En toen bij haar niet langer kon tegenhouden, en zg de kamer verliet, keek zij in een laatste aarzeling om naar hem, die daar stond, verslagen, het hoofd gebogen ...

En het was haar bij dien laatsten blik op zijn knap gezicht, of zg niet scheiden kon, of zij terug moest gaan, en neervallen aan zijn voeten, met den kreet: Ik heb je lief... heb me lief...

Maar zij ging. Langzaam sloot zjj de deur tusschen zich en haar eigenlijk leven. En wat haar de kracht gaf tot deze onherroepehjke daad, was het smarteljjk besef, dat dit afscheid, ondanks alles wat hij had gezegd, haar méér kostte dan hem... dat zij er dieper, veel dieper onder leed dan hij...

EINDE VAN HET EERSTE DEEL.

Sluiten