Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van misdaad, ziekte en alle groote menschelijke ellenden. Hoe komt men er toe die logische fout te maken? De reden schuilt al weer niet in het denken maar in het gevoel: omdat men het recht op ontucht wil handhaven, wat gesuggereerd is door het dogma van de onbedwingbaarheid van de manlijke sexueele hartstochten en de schadelijkheid der onthouding. Maar nadat op vele congressen vanaf het eerste in 1877 te G&ttve gehouden door Mevrouw Butler en haar groeiende schaar aanhangers onder wie een der krachtigste was onze landgenoot Dr. H. Pierson, toenmaals president-directeur der Heldringgestichfen, dit dogma op allerlei wijze was aangerand, komt daar eindelijk een congres van enkel medici in 1899 te Brussel gehouden, met groote meerderheid verklaren dat sexueele onthouding niet kan beschouwd worden als schadelijk voor de gezondheid. Wel is die stelling later weer door vele medici aangerand, maar zij is ook weer door vele anderen bevestigd en als onverantwoordelijk wordt door de meeste doktoren thans gebrandmerkt het advies van medici, die aan mannen raden in het belang van hun gezondheid zich aan prostitutie over te geven, waarbij dan in de landen waar de reglementeering nog bestaat gecontroleerde, gekeurde bordeelen als volkomen veilig voor de gezondheid worden aanbevolen. En hoofdzaak is, dat hoeveel doctoren ook nog twijfelen aan de onschadelijkheid der onthouding, in elk geval het dogma is ondermijnd, terwijl vroeger niemand er aan twijfelde. Dat was een nieuw licht: het was dus denkbaar dat een ongehuwd man zich onthield van sexueelen omgang, zonder schade voor zijn gezondheid, en ook mocht hij daar zoo noodig voor uitkomen, zonder voor een huichelaar, een abnormale of een lummel te worden aangezien. Ook op dit gebied was het dus denkbaar dat een mensch een geestelijk wezen was, dat de geest het lichaam overheerschte.

Er zijn heel wat eeuwen noodig geweest om dit licht te doen doorbreken. Een algemeen heerschende gedachte is het nog allerminst. Overal vindt men nog sporen van de oude gedachte, telkens stuit men weer op uitingen die van het oude dogma uitgaan, maar opvallend is het op te merken hoeveel meer dit het geval is in landen waar de reglementeering heerscht dan in andere landen.

In den tijd dat de reglementeering in Engeland nog heerschte beschouwden de ingeschreven vrouwen zich als nuttig en onmisbaar voor de Maatschappij en noemden zich openlijk: „vrouwen van de Koningin", zoo vertelt oiis W. F. Stead in zijn bekende „Levensschets van Josephine Butler", en een Fransch geneesheer uit dienzelfden tijd noemt haar „zaken van de Regeering". Hij schrijft:

Sluiten