Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bordeelenbuurt van Chicago op te ruimen. Door al de gevallen in één rechtbank samen te brengen zou het publiek gemakkelijk kunnen overzien hoe de wet werd ten uitvoer gelegd, omdat men de activiteit van die ééne rechtbank gemakkelijk kon controleeren. De hoofdrechter Harry Olson schrijft: „deinstellingvan de „Morals Court" was natuurlijk gevolg van den wensch het bordeelenkwartier op te ruimen, waarmede de rechters bedoelden om inplaats van dat kazernesysteem, dat in het verleden gehandhaafd was om de ontucht op te bouwen en levens te vernietigen, nu levens op te bouwen en ontucht te vernietigen. Het resultaat is dat Chicago nu roemen mag op het feit dat, terwijl het vroeger een plaats had waar ontucht werd gekweekt en aangemoedigd en vrouwen en meisjes werden vernederd en bedorven, het nu een plaats heeft waar de ongelukkige overtreders worden opgericht; waar zij die een beter leven willen leiden, vriendelijke hulp en aanmoediging krijgen, waarheen de zieken worden verwezen, waar de misdadigers vervolgd en gestraft en waar al de lage machten van de onderwereld aan de kaak worden gesteld, invloeden, die wanneer zij niet bedwongen worden, spoedig een groote macht in den staat worden". En zoo gaat het dan door, de gespecialiseerde rechter kan de vrouwen en meisjes beschermen tegen alle trucs van hun belagers, bovendien kan hij alle vereenigingen en particulieren te hulp roepen, om de vrouwen en meisjes, die dit wenschen te beschermen. „In één woord", zoo eindigt de rechter, „de taak van de „Morals Court" is het om door alle prostitutie, alle handel in ontucht voor éénzelfde rechtbank te behandelen, den enormen omvang van dit bedrijf te laten zien, het geweten van het publiek wakker te schudden, de politie op te wekken tot krachtige activiteit op dit terrein en dit bespaart de justitie heel wat tijd door vereenvoudiging van administratie en wat het voornaamste is, men heeft daardoor de gelegenheid de overtreders wijzer te behandelen en sociale hulp voor hen in te roepen en te organiseeren".

Men ziet, het is een grootsch plan en het is werkelijk droevig te zien hoe weinig er van dit alles terecht is gekomen, zooals het onderzoek duidelijk en zeer eerlijk doet zien. Voor een groot deel is die mislukking te danken aan zeer slordige uitvoering, aan de eigenaardigheden van de Amerikaansche rechtspraak met haar borgstellingen, haar keuze van datum van berechting, wraken van rechters door de beklaagden enz., het allergebrekkigste toezicht op de meisjes, die voorwaardelijk worden veroordeeld (zóó gebrekkig, dat bij een onderzoek naar de resultaten van 25 op den tast uitgekozen meisjes de onderzoekers geen van deze meisjes te zien hebben kunnen

Sluiten